D’r op of d’r onder
Deze zaterdag was het tijd
voor de alles beslissende strijd
of wij de kruisfinales zouden halen
of toch dit jaar ons doel zouden falen
Tegen Eindhoven zou de beslissing vallen
of we nog een kans hadden op een extra weekendje ballen
onze moeder hoopten stiekem dat we het niet zouden halen
omdat onze examencijfers daardoor zouden dalen
maar wij trokken ons hier niks van aan
en gingen er misschien nog wel harder tegenaan
De eerste overwinning was al binnen na de toss
dus we konden na de eerste overwinning helemaal los
nadat we ’s ochtends begonnen waren in de vaste opstelling
was er tijdens de lunch toch een negatieve puntentelling
4-2 achter was zeker niet hopeloos
en we waren ook zeker nog niet reddeloos
we moesten nog 4 partijen winnen
want dan hadden we de wedstrijd binnen
’s middags ook in de opstelling geen veranderingen
zodat wij met de vaste opstelling de overwinning af konden dwingen
de meeste zaten na een paar holes lekker in t spel
en de gedachte was al snel: dit winnen we misschien wel
maar de moed was ons al lichtelijk in de schoenen gezakt
toen de Einhovensche een aantal punten had gepakt
Elise, Michelle en Annemarie wisten na een spannende pot
de winst niet binnen te halen en toen was het lot
van het team jammer genoeg al bekend..
maar de rest wilde zelf nog wel winnen van hun concurrent
Floor, Sophie en ik wilden de eer nog hooghouden
en wisten niet van ophouden
wij hebben er toch nog 10-8 van weten te maken
waardoor dit verlies niet al te zuur zou smaken
nu moeten wij toch beseffen
dat wij niemand in de finale zullen treffen
en misschien is het beter als we volgend jaar
iets subtieler zijn met ons commentaar
en dus onze grote mond moeten sluiten
totdat wij op Noordwijk in de finale stuiten
we moeten er toch echt aan gaan geloven
dat de plekken in de kruisfinales zijn voor de Pan en Eindhoven
volgende week nog op Prise d’eau de laatste keer
dan mogen we pas een jaar later weer
om toch de kruisfinales te bereiken
en met de eer te gaan strijken
maar tot die tijd gaan wij nog flink aan de bak
met toch een derde plek op zak
Veel liefs,
Foursome Punten
1.Michelle en Suus 7 6/5, 5/4,as, 5/4
2.Elise en Sophie 4 4/3, 4/2
3. Annemarie en Floor 4 3/2, as, as
Speler Aantal punten
1.Floor 10 1/0 , 6/4, 1/0,3/1, 3/2
2.Suus 9 as, 4/3, 2/1, 3/1, 1/0
3.Michelle 7 as, 4/2, 4/3, 4/3
4.Sophie 6 3/1, 1/0, 3/1
5.Elise 5 as, 4/3, 6/4
6.Annemarie 0
Suus
Week van de waarheid?
Ik wil dit verslag toch even beginnen met zeggen dat alle klachten over de late verslagen, direct doorgestuurd mogen worden naar degene die het woord toetsweek hebben verzonnen. Ik zou graag de personen die het verzonnen hebben ook ontmoeten om te zeggen dat ze het woord en het fenomeen ergens mogen steken waar het licht niet schijnt. Maar laten we vooral aan leuke dingen denken en even terug kijken naar het hoogtepunt van vorige week. Dames 1 mocht voor de derde keer dit jaar haar kunstjes vertonen in de hoofdklasse! En het was weer tijd voor de derby van dit jaar tegen UGC De Pan op Princenbosch.
We waren er weer klaar voor en met onze slogans paraat, gingen we deze zaterdagochtend er vol op tegenaan! Natuurlijk zijn ze indrukwekkend op papier, maar dat moesten ze toch maar even bewijzen in het spelletje zelf. In de foursome geen veranderingen. Terwijl Elise en Sophie klaar stonden voor de start, moest ik weer even tossen en constant als ik ben, verloor ik weer. Niet getreurd, dit had nog niet eerder de einduitslag negatief beïnvloed, dus we hadden er nog vertouwen in!
Maar zelfs met dit vertrouwen, kwamen we niet heel ver. Sophie en Elise moesten de punten aan de tegenstander geven en helaas waren Michelle en ik na de foursome ook niet mee ongeslagen.. 4-0 achter, pijnlijk.. Maar we hadden nog twee felle strijdsters in de baan, zij wisten er gelukkig nog een puntje uit te slepen, dus we hadden er in ieder geval al één. 5-1 achter tijdens de lunchpauze was nog nooit voorgekomen. Maar van zo’n achterstand terug komen is nog leuker!
Ten opzichte van vorige week was er niks van veranderd in de middag opstelling, Annemarie nog op 5 en Floor op 6. Het beloofde allemaal spannende potjes te worden, want opgeven houden wij niet van! En wij moesten toch echt nog 9 punten binnenslepen voor de winst! Maar al snel werd duidelijk dat de winst er niet in zat voor ons deze dag. Elise moest na een geweldige wedstrijd gespeeld te hebben toch de punten weggeven, Annemarie wist ook niet haar tegenstandster alle hoeken van de baan te laten zien en toen stond het al 9-1. Als de rest alle punten binnen zou halen, zouden we nog gelijk kunnen spelen! Maar helaas moest Sophie na 16 holes de 10e en 11e punt weggeven.
Winnen kon niet meer, maar onze eer hoog houden wel! Michelle had daarvoor al de vloer aangeveegd met haar tegenstandster en had het dus al 11-3 gemaakt! Ik zelf had een zware eerste 9 achter de rug, waar ik 4 down stond, maar ik vocht terug en wilde toch per se die twee puntjes. Zo won ik op 17 en stond het al 11-5.
De score viel mee, maar de twee puntjes van Floor zouden toch nog een beetje een pleister op de wonde leggen. Dus Floor ging er voor!(dat rijmt) En na 18 bloedstollende holes sleepte ze die laatste 2 punten er uit! Einduitslag: 11-7.
Geen winst, maar ook geen ernstig verlies geleden. Kans op kruisfinales is inderdaad iets kleiner geworden, maar zo makkelijk geven wij ons niet gewonnen! Dus De Pan - of wie dan ook - tot 20 mei!
Volgende week zijn wij gastvrouw, dus dan kunnen wij jullie niet plezieren met ons spel!
Dus komt allen kijken 21 april op de Hilversumsche tegen Prise d’eau!
Veel liefs,
Suus
| Speler | Aantal punten | 24 maart | 31 maart | 7 april | 14 april | 21 april | 28 april | 5 mei | |
| 1 | Floor | 6 | 1/0 | 6/4 | 1/0 | gastvrouw | |||
| 2 | Michelle | 5 | AS | 4/2 | 4/3 | gastvrouw | |||
| 3 | Suus | 5 | AS | 4/3 | 2/1 | gastvrouw | |||
| 4 | Elise | 3 | AS | 4/3 | - | gastvrouw | |||
| 5 | Sophie | 2 | 3/1 | - | - | gastvrouw | |||
| 6 | Annemarie | 0 | - | - | - | gastvrouw |
Hoofdklassedag 2
Daar is er weer een, zo’n verslag van Dames 1. Door wat saaie bezigheden als school, examens en dat soort totaal onbelangrijke dingen heeft het verslag deze een keer beetje vertraging op gelopen en omdat ik zo weer verder moet met deze minder leuke bezigheden, hou ik het een beetje kort!
Afgelopen zaterdag 31 maart speelden we op de Pan tegen de Wouwse Plantage. Een wedstrijd die we wel moesten winnen, wilden we kans maken op de kruisfinales, maar er is een klein minpuntje, om te winnen moesten we wel eerst goed golfen en dat komt er nog niet altijd zo goed uit.’s Ochtends vroeg verzamelden we op de Pan, sommigen met een wat beter humeur dan anderen. Na een kopje thee was het humeur van enkelen toch al een heel stuk beter en konden we goed van start! Ik ben er achter gekomen dat ik toch in sommige taken onze vorige captain niet kan evenaren, Cornélie was geweldig in tossen en verloor er bijna nooit mee, ik heb al twee keer op rij verloren, dus toss-training zou goed van pas komen! Standaard opstelling, die grotendeels weer goed afliep. Floremarie is nog niet zo constant, maar dat geeft niks, want het is een team sport tijdens de competitie en het team stond 4-2 voor!
’s Middags een kleine wijziging achterin, Annemarie een plaatst gestegen naar 5 en Floor mocht vandaag de linie afsluiten. Al snel zaten we lekker in de wedstrijd, maar heel erg snel veel voor zat er niet in. Het was lastiger dan we in eerste instantie hadden bedacht, maar we gingen er voor! En al snel begonnen de eerste puntjes binnen te druppelen, Elise won 4/3, Michelle 4/2, ik zelf 4/3 en Floor 6/4. Met nog twee in de baan die hard moesten knokken voor hun overwinning, hadden we in ieder geval de teamoverwinning al binnen! Sophie moest na een par 3 met een boom, haar tegenstander de punten toekennen. Annemarie stond down, maar bleef doorvechten. Ze vocht door tot hole 18, ze vocht door voor die ene punt, maar jammer genoeg lukte dat net niet, dus met een eindstand van 12-6 wonnen wij van de Wouwse plantage! Nog niet helemaal in top vorm, maar toch op de goede weg. En volgende week komt de revanche wedstrijd er aan tegen De Pan. Ik heb even een andere iets fellere variant van onze slogan gemaakt, de pan, de pan jullie gaan d’r an.
Dus kom allemaal kijken op Princenbosch dit weekend!
Tot zaterdag!
Veel liefs,
Suus
P.S. Bij uitzending gemist van www.rtvutrecht.nl , komen wij bij het programma ‘namen en rugnummers’ van maandag even aan bod rond de 8e minuut (van 8:36 tot 9:03), dus voor degene die dat leuk vinden kun je ons daar ook even zien!
Nog even een paar leuke statistieken van dit seizoen, want er staat een prijs op de meeste punten in de singles!
| Speler | Aantal punten | 24 maart | 31 maart | 7 april | 14 april | 21 april | 28 april | 5 mei | |
| 1 | Floor | 4 | 1/0 | 6/4 | |||||
| 2 | Elise | 3 | AS | 4/3 | |||||
| 3 | Suus | 3 | AS | 4/3 | |||||
| 4 | Michelle | 3 | AS | 4/2 | |||||
| 5 | Sophie | 2 | 3/1 | - | |||||
| 6 | Annemarie | 0 | - | - |
En ook altijd leuk, de gemiddelde handicaps van alle teams!
| Team | Gemiddelde hcp | |
| 1 | De Pan | 2,1 |
| 2 | Eindhovensche | 2,6 |
| 3 | Amelisweerd | 3,2 |
| 4 | Hilversumsche | 3,8 |
| 5 | Prise d'Eau | 4,7 |
| 6 | Wouwse Plantage | 6,3 |
| 7 | Princenbosch | 6,4 |
Goed begin in moeilijke wedstrijd
Laat ik dit seizoen even beginnen met een kleine terugblik op 2011 voor degene die ons pas dit seizoen volgen. Vorig jaar was ons eerste jaar hoofdklasse. We gingen het seizoen is met als doel handhaven. Een reëel doel vonden wij zelf. Maar het bleek dat wij onze krachten onderschat hadden en we kregen het voor elkaar om tweede te worden in de poule! Dus dat betekende kruisfinales! Met goede moed gingen wij hierin, maar we troffen de zesvoudig landskampioen De Pan in de halve finale. Met ons motto ‘De Pan, De Pan we kommen d’r an’ gingen we er voor! Maar ze bleken nog een maatje te groot, dus daar strandde onze competitie van dat jaar.
Nu, bijna een jaar later, zijn we weer begonnen met de competitie. Poule indeling: Eindhovensche, Wouwse plantage, Hilversumsche, Prise d’eau, Princenbosch en… De Pan. Onze revanche komt dus eerder dan in de kruisfinales. Maar niet alleen De Pan zijn geduchte tegenstanders, ook de Eindhovensche en de Hilversumsche zijn sterke teams. Maar we mogen ons zelf ook zeker niet onderschatten. We hebben ons al bewezen op de Thermometer vorige week, waar wij er met de winst vandoor gingen, maar dat is stableford en matchplay blijft een heel ander spelletje!
Dit weekend, onze eerste competitiewedstrijd, moesten we meteen tegen de Hilversumsche. Oude taaie competitiespelers, die wij zeker niet moesten onderschatten. De handicaps lagen wel anders, maar al deze dames hebben bijna meer competitie ervaring dan dat wij oud zijn, dus dat was wel even aanpoten! De opstelling ’s ochtends was bijna hetzelfde als vorig jaar, alleen is het oude pittige setje van Annemarie en Cornélie verandert in de mix Floremarie, combinatie van de oudste en de jongste, die samen een nieuw pittig setje vormen. Deze nieuwe mix bleek meteen een succes en zij wonnen dan ook van hun tegenstandsters van de Hilversumsche! Bij Elise en Sophie lukte het net niet, door een beetje pech en goede tegenstandsters, lukte het ze niet om de twee felbegeerde puntjes binnen te slepen. Michelle en ik gingen weer lekker en gaven onze tegenstandsters geen kans, dus het was na hole 13 klaar met een score van 6/5. Met een voorsprong van 4-2 gingen we lunchen.
De opstelling voor ’s middags is ten opzichte van vorig jaar toch wel een stuk veranderd. Elise nog steeds nummer 1, ik ben als nummer twee vervangen door Michelle, Sophie vult de plek van nummer 3, ik zelf kom dan op 4, Floor vult als debutante de 5e plek en de linie wordt gesloten door niemand minder dan Annemarie. De handicaps van de Hilversumsche waren over het algemeen net iets hoger, maar als je het dan met de competitie ervaring vergelijkt, zijn wij dan wel zo in het voordeel? De middagronde moest het bepalen… Dit jaar waren de lunchballen er goed uitgetraind en begonnen we best goed! Na 9 holes stond het merendeel voor en het zag er uit als een makkelijke overwinning, maar toen kwam toch het inkakmomentje.. De eerste paar holes van de tweede 9 draaide de score totaal om. De standen waren na 14 bijna allemaal weer gelijk of erger. Daar ging onze ruime overwinning. Elise moest op hole 18 toch de punten aan haar tegenstandster geven, Michelle moest vechten voor haar gelijkspel op hole 18. Na deze twee was de tussenstand dus 5-5. Toen kwam gelukkig Sophie, die op hole 17 de punten van haar tegenstandster inpikte en het 7-5 maakte. Ik zelf ging 1 down hole 18 op, maar sleepte er gelukkig nog 1 puntje uit, dus 8-6. Terwijl Floor met 1 up hole 18 op ging, hoorden wij dat Annemarie de meerdere had moeten erkennen in haar tegenstandster en dat het dus 8-8 was. Alles hing dus af van onze debutante. Maar zij maakte onder alle spanning haar laatste meter put voor de overwinning! 10-8! We wonnen! Alsof we de landstitel te pakken hadden stormden we de green op om Floor te omhelzen, die in haar debuut 4 punten binnensleepte! Tranen van opluchting welde op op de 18e green. Maar de eerste competitie overwinning en de tweede overwinning van het seizoen na de Theromometer, konden ze niet meer van ons afpakken! Toch is het een beetje jammer van sommigen dat zij nog steeds niet erkennen dat wij niet echt meer verrassend sterk zijn.
Maar een goed begin is het halve werk zegt men, dus dit belooft een mooie competitie te worden. We gaan er tegenaan! Dus kom allemaal kijken! Of als dat echt niet kan, blijf ons volgen via de verslagen!
Veel liefs,
Suus
Na regen komt zonneschijn
Dames 1 trainingsstage Spanje
De wekker gaat, 02.15 uur.. Terwijl ik me bedenk dat ik de nacht ervoor nog niet eens sliep op dat tijdstip, kruip ik m’n bed uit en begin me aan te kleden. Nee ik slaapwandel niet, het was weer tijd voor de Dames 1 Spanje trainingsstage!
Om 6.55 uur vloog ons vliegtuig weg en wij hadden bedacht om 4.30 uur te verzamelen op Schiphol. Sommige hadden wat opstart probleempjes wat hier en daar wat hoge bloeddruk veroorzaakte, maar we waren allemaal op tijd op het vliegveld en daar begon onze reis.
Na een mooi (naja, meningen verschillen)Ajakkes verjaardagscadeautje gekocht te hebben voor Annemarie, stapten we in het vliegtuig. De sfeer was meteen goed en het beloofde een leuke reis te worden! Maar het was zeker niet allemaal plezier maken, elke dag keihard trainen en spelen en daarbij kwam ook nog dat Annemarie en Leonie twee dagen een play-off moesten spelen voor de 6e plek in het team. Maar zelfs deze onderlinge strijd kon de sfeer niet bederven!
Toen wij aankwamen op het vliegveld van Alicante scheen er al een veelbelovend zonnetje. Veel beter dan vorig jaar 3 dagen stromende regen. Dus na regen komt echt zonneschijn! We haalden ons busje en auto op en gingen op weg naar La Finca. Snel inchecken, omkleden en de baan op! Annemarie durfde zelfs al de melkfles kuiten te showen in haar korte broek. Dat leek mij toch nog wel erg fris. Door de weinige uurtjes slaap ontbrak het hier en daar af en toe wat aan concentratie, maar we hebben allemaal de 18 holes uitgelopen en zijn daarna naar onze kamer gegaan. Na een niet zo succesvol avondmaal hebben we een avondje rustig aan gedaan.
De volgende ochtend ging de wekker naar mijn gevoel toch wel weer erg vroeg. We vertrokken om 9 uur richting Las Ramblas. Naast golfen deden we deze dag ook aan bergbeklimmen. De baan was ook redelijk smal met veel bomen, maar tegen mijn verwachting in had ik niet eens zo veel last van de bomen, de greens zaten mij meer tegen.. Maar dat verschilt natuurlijk bij iedereen en gelukkig waren we daar om te oefenen! Het zou niet goed zijn als alles al perfect ging, want je moet niet te vroeg pieken. Maar nadat wij best pijnlijke voeten hadden opgelopen, gingen we terug naar het hotel. Helaas nog steeds niet echt een succesvolle maaltijd, maar alles werd snel vergeten, omdat ik een geweldige speurtocht voor de dames en Peter en Rini had uitgezet. Nadat zij flink hebben moeten puzzelen, tellen en vragen over elkaar hebben beantwoord, kwamen Elise en Annemarie als winnaars uit de strijd. Zij konden met een tevreden gevoel en met een prachtig prijzenpakket gaan slapen. De rest van het team zat wat beteuterd te kijken en beschuldigde vervolgens mij dat ik het fout had opgeschreven. (Hoe moet ik nou precies weten wat 50 meter is?! Oké, misschien moet een golfer dat wel weten en hadden ze een klein beetje gelijk..)
Toen was al weer de morgen van de eerste play-off dag aangebroken en gingen we spelen op Villamartin. Nog steeds vond ik de wekkertijden beestachtig, maar dat ligt misschien wel een beetje aan mij. We hadden ons weer met z’n allen in het busje gepropt en gingen op weg. Hoewel Peter gezegd had dat we toch minder gingen bergbeklimmen, had deze baan toch ook nog flinke hoogte verschillen. Floor en ik mochten getuige zijn bij de eerste play-off wedstrijd. Een lastig baantje met hele moeilijke greens, dus alles kon gebeuren met een rondje matchplay. De strijd duurde tot hole 17 toen Leonie goed terug gekomen was van 4 down, maar helaas voor haar was het net te laat en stond het 1-0 voor Annemarie!
De laatste avond was aangebroken en meestal hoort daarbij een bonte avond, maar jammer genoeg was het grootste deel van het team moe, had geen zin in malibucola en ging vroeg naar bed..
De laatste dag was aangebroken en we gingen ons laatste rondje lopen op La Finca. Ook werd de tweede play-off ronde gespeeld, dus het was ook een belangrijke dag. Dit keer waren de flights opgesplitst zodat Leonie en Annemarie met z’n tweeën een echte matchplaywedstrijd konden spelen. Dit werd een spannende strijd en na 18 holes was er nog geen beslissing.. Na 20 holes was er een verschil gemaakt; Leonie won! Het werd 1-1, dus nog geen beslissing. Dat betekende nog een wedstrijd in Nederland.
De rest van het team speelde de 18 holes uit en we begonnen goed in vorm te raken. De baan was wel een beetje droog, waardoor het leek alsof we op stro speelde, maar dit was een goede oefening voor kale liggingen. De greens waren vrij snel, dus die kom je niet zo snel in Nederland tegen, maar toch een goede oefening.
Maar toen was toch echt het moment aangekomen om onze koffers te pakken en op weg te gaan naar het vliegveld. Nadat het busje was ingepakt (de teamsamenwerking in deze situaties is toch nog een klein verbeterpuntje voor volgend jaar), vertrokken we richting vliegveld. We vlogen om half 9 en na een klein beetje vertraging landde we om 12 uur. Om kwart over 3 kon ik eindelijk m’n eigen bedje in duiken met een tevreden gevoel over deze reis. We weten weer precies waar we staan in het spelletje en kunnen nog even die paar kleine puntjes die niet zo lekker gingen trainen voordat de competitie begint!
De derde en beslissende play-off ronde is ook gespeeld. Het was erg close maar Annemarie besliste op hole 18, na het spelen van in totaal 55 holes, de strijd. Gefeliciteerd Annemarie en jammer Leonie!
Team, bedankt voor deze geweldige en gezellige reis en ik hoop dat we er een super competitie van gaan maken! Verder natuurlijk iedereen bedankt die deze reis mede mogelijk heeft gemaakt! Onze competitie begint 24 maart en zet alle zaterdagen tot 5 mei vast om ons te komen steunen tijdens onze wedstrijden! En als dat niet kan volg onze verslagen via de Amelisweerd site of onze eigen site!
Veel Liefs,
Suus