Dames 4 – Boem is Ho! – en weer pijn

De ANWB was lastig te vinden deze zondag en de aanrijtijd was beduidend langer dan 20 minuten. Ik hoor u al denken…. Stuur een team vrouwen met auto’s de polder in en de ellende kan beginnen… Nu, lees rustig verder.
Eerst even wat mededelingen: Een rectificatie van het vorige verhaal waar ik in al mijn enthousiasme een merelpaar beroofd heb laten worden van de kinderen…. Wel, merelkinders blijken nog helemaal niet geboren te zijn in deze tijd van het jaar, dus het zouden ook spreeuwen of lijsters geweest kunnnen zijn.
Verder hebben we tijdens de koffie onze bewondering uitgesproken voor het duo Fokke en Sukke die tijdens het schrijven van hun scheurkalender ergens in 2011 de dag en het weer van vandaag perfect voorspeld hebben….

Door omstandigheden had commissaris voorspelen alweer rust gehad en waren we niet de Zeewoltse polder gaan verkennen. Goed ingelichte medeclubleden hadden ons laten weten dat bij Harderwold 9 bosholes en 9 polder holes waren.  Deze mensen waren duidelijk er een tijdje niet geweest. De hosholes zijn weg, het clubhuis ligt er nog wel en de nieuwe 9 holes liggen achter de eerder nieuwe holes, dus al met al was er een redelijke scheiding van ongeveer 800 meter tussen clubhuis en baan/range. We hebben wel  de tekeningen van het nieuwe clubhuis kunnen bewonderen, dus een volgende keer is het waarschijnlijk weer anders. Na de koffie dus alles weer de auto in geladen en per auto naar de baan om in te slaan en verder de geestelijke en lichamelijke voorbereidingen te starten. We hadden Celia vandaag als topinvaller en zij beleefde deze zondag haar competitieontgroening.
Er waren helaas geen caddyboekjes, maar gelukkig kende ook de dames van old course de baan niet. Het zou weer, net als de eerdere weken een harde dobber worden, want alweer was er telkens ongeveer 4 verschil in playing handicap. Ons masterduo Liz/Woudje verloor helaas de 4BBB net op de 9de. Gelegenheidskoppel Marieke/Mariken wist met 2/1 te winnen en Wendy/Celia verloren 3/1. Wij waren net aan de tomatensoep toen de eerste enorme stortbui overkwam, we hadden al eerder even regen gehad, maar deze waren we blij te ontlopen. Na de lunch werd weer gestart in een mager zonnetje dat na een flight of drie starten plots ontaarde in donder en bliksem, dus de baan werd weer verlaten. Rond 1500 weer gestart en de middag bleef verder wisselend de baan in en uit. Als je dan later hoort dat mensen in Amsterdam de hele middag zon hebben gehad…. Kon je inderdaad niet anders concluderen dat al die regen en hagelbuien hevig en zeer plaatselijk waren en vooral bij ons. Hoe ging het verder met de singles? Die waren lekker bezig allemaal, af en toe onderbroken en jasje aan jasje uit, maar stug doorgaand. De gastvrouwen deelden bij de turn hete thee en koffie uit en die hadden we nodig, hoewel in sommige flights de tegenstanders daar meer van profiteerden… Uiteindelijk komt aan alles een einde dus Woudje deelde de punten en Liz haalde het net niet. Marieke sloeg met 5/4 een hele mooie slag en Wendy wist ook 2/1 te winnen… dus het was zomaar 7-7. Wat we vorige week in de singles verloren ging deze week ineens een stuk beter…. Er waren nog 2 flights in de baan waar dus met smart op werd gewacht…  De doorwaakte nachten hebben Mariken wellicht de das omgedaan, dus zij redde het net niet en het werd 9-7…. Het bleef spannend. Jammer is dat dan wel dat de baan niet naast het clubhuis ligt en dat je dus niet de flights goed kan volgen.….. toen we Celia wilden gaan binnenhalen bleek ze inmiddels al de punten gedeeld te hebben. Dus het was alweer 10-8 verloren.
De captain moet na drie keer de balans opmaken dat het erg close is maar toch allemaal net niet… twee keer 10-8 verliezen en 1 keer 9-9 spelen…. We staan eennalaatste, na deze door onweer, hagel en regen geteisterde middag terwijl het dus eigenlijk helemaal niet slecht gaat – het is gewoon net niet! Dus vol goede moed gaan we stug verder naar volgende week om daar dan eindelijk puntjes te pakken.

U blijft horen.

Ps: Oh, u wacht nog steeds op de bloedige details en de wegenwacht perikelen? Nou niets aan de hand hoor:  De ANWB was onze gastvrouw op Harderwolt en kwam iets later dan we verwachtten en boem is ho was een beetje het motto van de middag…. Bij donder de baan uit!

Dames 4 "Pijn"

Honger maakt rauwe bonen zoet…. Dus alle mensen die vol verwachting de site bekeken, hebben inderdaad geduld moeten houden deze week – de verslaggever was in mineur en kon het schrijven nog niet aan – maar aangezien iedereen vol verwachting nu doorleest met in het achterhoofd de vraag waar dit verhaal nu toch heengaat zal ik dan maar niet teleurstellen. Commissaris voorspelen had het rustig gehad deze week. Omdat zich geen sponsors hadden aangediend, is het voorspelen er bij ingeschoten. De dag begon wat frisjes, maar de wetenschap dat we eindelijk eens op Hilversum mochten spelen maakte veel goed. Vreemd om je auto te zetten waar we allemaal alleen hebben gelopen samen met nog een paar honderd andere mensen zo in september…. Wat kan het hier toch ook rustig zijn op de baan…

Een leger aan barpersoneel wachtte ons op met diverse koffies en zoetigheden dus daar heeft het niet aan gelegen. Commissaris tape deed haar werk nog even.

Hilversum zou natuurlijk Hilversum niet zijn als we niet onder het genot van bekende Nederlanders zijn gaan inslaan/chippen/putten. De heer Ivo N. heeft zeker nog geen competitieniveau hebben we geconstateerd en de overige bekende NL hebben we ook links laten liggen - die herkenden we namelijk niet. De ochtend begon zonnig, in alle opzichten. De toss werd gewonnen en om 10 uur werd gestart voor de 4BBB. We kunnen daar kort over zijn, de captain blij en gelukkig. Zowel de duo’s Woudje/Liz als Mariken/Wendy kwamen met 2/1 binnen. Marieke en Lilian hebben de punten netjes verdeeld.

De vraag van de week – waar ging het mis…. Duidelijk is wel dat van het eerste duo in de middag Woudje ook de volle winst binnen haalde (6/5), Marieke deed ook het ochtendhalve succes in de middag vervolgen met 1/0…. Ik kan dan ook niet anders dan concluderen dat het in de laatste flight onder verwachting is verder gegaan…. Mariken en Wendy wisten de ochtendzege niet in middagwinst om te zetten…. Mariken had daar 18 holes voor nodig. Gelukkig is Wendy de 7down nog deels te boven gekomen en werd het slechts 4/6. Maar ja, het was niet genoeg. Tja, de rekenaars onder ons…. De 5-1 winst in de morgen werd volledig teniet gedaan in de middag en de einduitlsag was 9-9 – en ja, dat deed pijn.

Pijn deed ook die kraai die boven de hoofden van Wendy en Mariken s’ochtends dat merelnest bij herhaling leeghaalde…. Twee keer bungelde babymerelpootjes uit een kraaiensnavel. Pijn deden die hartverscheurende pogingen van papa en mama merel om de kraai weg te jagen (lag het daar aan?). Pijn deed ook de enkel die door commissaris tape in de lunch nog even werd ingetaped. Pijn deed ook de versleten heup van reserve Simone, waarvan we op deze dag ook hoorden dat ze van de ortho niet meer mag. En dat deed niet alleen haar pijn, maar ook ons – je wilt het met z’n allen afmaken toch?

Dus ja, jullie begrijpen waarom het verslag even op zich liet wachten. Voor het geval iemand nog interesse had tegen wie we speelden…. Olympus – En Zeus heeft haar goed verdedigt deze zondag! U blijft van ons horen.

Dames 4 "on the road"

1 april tegen Hilversum op Amsterdam old course.

We zijn up en running! Nog steeds geen team foto, want de kleren waren niet goed, we waren niet compleet of de haren zaten niet - tja, we blijven wel dames hoor... Maar ik beloof u, voor het eind van de competitie gaat een foto online.

 

De eerste competitiedag - bij de meesten een gezonde vorm van spanning in het lijf, bij sommigen iets meer of te veel. We mochten aantreden op Old course, onder de rook en het gejuich van de arena (waar ze met 6-0 wonnen die middag) en onder het geloei van vele vliegtuigen. Voor de golfers die daar nog nooit geweest zijn.... Het is ongeveer of je onder het prins clausplein golft. 2 treinsporen passeren over je hoofd en station Duivendrecht is op minder dan schreeuwafstand. Verder waren ook de grote groepen Ajaxsupporters met verschillende percentages bloed in hun alcohol zowel op de heen als op de teugweg naar Arena/Duivendrecht prominent aanwezig - maar daar schijn je 's zomers als de bomen en struiken groen zijn veel minder last van  te hebben (of komt dat gewoon doordat dan de competitie over is?). De kraaien waren op sommige holes prominent aanwezig en de birdies daarentegen waren ver te zoeken. Het voorspelen op de voorafgaande vrijdag is bij 9 holes gebleven, want "we moeten diezelfde 9 holes zondag ook al drie keer zien". In ieder geval was het handig te weten dat die enorme palen van die treinen en het spoor zelf in de waterhindernis lagen en in dit geval kon de NS daar een keer helemaal niets aan doen. Ook hole 5, korte, par 3, niet meer dan 100 meter was handig om gezien te hebben, want hij is lastiger dan het leek.

Maar goed, voorbereid en wel stonden wij aan de start tegen de Hilversumsche. Gemengde gevoelens over deze tegenstander - geweldig om op hun baan te gaan spelen, flauw dat voorspelen daar niet met  korting mag, en playing handicaps een stuk of vier lager dan de onze in elke flight. We gaan er dus voor!! In de FBBB was het duidelijk, was het nieuwigheid? Adrenaline? Zenuwen? Slapeloze nacht? Ondanks (of dankzij?) giga airshot (dat doet ze normaal nooit!), bal dubbel raken ( dat doet ze normaal nooit), bal in greenkeepersgarage (wat doe je daar toch?), getapete polsen en schouders, lastige heupen, pijnstillers en blaren wist alleen de laatste flight Mariken en Wendy in een erg tijdrovende partij te halven. Veel water gezien, en die regels waren soms voor Hilversum nog even lastig.

 

Dus was het tactiek of onmacht? In ieder geval geloofde Hilversum na de dubbels in de voorspoed en wij in de val! Na een prima doch snelle lunch op naar de victorie! En het werd spannend...

Woudje en Marieke speelden de volle 18, om die uiteindelijk om te zetten in winst! Lilian kon het net op de laatste hole niet redden en Simone had al een paar holes eerder haar meerdere moeten erkennen. Wendy maaide het laatste groene gras op 17 voor de Hilversumsche voeten weg en toen was het 9-7.... Konden we nog gelijk komen? Mariken was 1 down de 18 de opgegaan en kreeg uiteindelijk 4 kansen om een relatief korte put te maken - en nee hoor, geen drama verhalen, ze deed dat gewoon en haalde een puntje binnen. Prima een 4-1 achterstand bijj de lunch kunnen optrekken tot 10-8 - ofwel de singles hebben we gewoon dik gewonnen!

Over twee weken gaan we weer voor de winst! We spelen op De Hilversumsche en daarom zoeken we nog greenfeesponsoring en goede tips om hei aan te vallen. Ieder ander goed advies is natuurlijk eveneens welkom! De beste tip zal worden beloond met twee vrijkaartjes met gratis vervoer naar onze laatste wedstrijd dit seizoen.

U hoort van ons!